 | WINO: Wino jako hobby(Czyli warto czasem złapać konika i dać się ponieść swojej pasji) |
Rok temu napisałem że "kolejny rok to kolejna odsłona skutku ubocznego posadzenia winnych krzewów jakim jest wino. Piszę to świadomie bowiem w moim przypadku wytwarzanie wina nie jest głównym celem uprawy ponieważ większość moich krzewów to odmiany deserowe, które z założenia na wino się specjalnie nie nadają".
No i to już tekst nie do końca aktualny. Winiarski pociąg ruszył i moje apatyty na robienie dobrego wina weszły na poziom wyższy. Sporo pracy poświęciłem by proporcje pomiędzy winoroślą deserową a przerobową poprawić. W zeszłym roku dosadziłem Hibernala, w tym doszła kolejna odmiana Souvigner Gris. Za rok planuje kolejne zmiany.
Idzie to w tym kierunku z kilku względów. Tak naprawdę to ile można tych winogron zjeść w przeciągu tych kilku miesięcy gdy jest co objadać na krzewach. Natomiast wino można pić cały rok. W dodatku jest to wino zrobione tak jak lubię i wiem że jest dobre.
By mieć różne wina, na różne okazje mam ich sporo. Lubię mocne aromaty, mocne smaki, dlatego mniej u mnie wytrawnej klasyki a więcej mega aromatycznych win z odmian w tym się specjalizujących.
I jak zwykle zgodnie z inżynierskim podejściem do tematu po wstępie opisowym poniżej garść konkretów technicznych, które dopełnią obraz całości.
SOLARIS
 | To mój sztandarowy produkt, coś co jest podstawą produkcji moich białych win. Jak co roku jest to pierwsze wino jakie uznaję za gotowe i zdatne do testowania. Solaris to bardzo wdzięczna i łatwa w uprawie odmiana, która w naszych warunkach klimatycznych pozwala zrobić bardzo dobre, aromatyczne wina. Może nie każdy smakosz win wytrawnych doceni jego zalety ale na wina półsłodkie / półwytrawne nadaje się doskonale. Prosta też w winifikacji gdyż łatwo się klaruje, wdzięcznie komponuje kwasy co pozwala w prosty sposób uzyskać wino dobre. By uzyskać wino wybitne potrzeba odrobiny fantazji. Ja zawsze celuję w wina wybitne ;). Osobiście lubię wzbogacać naturalne aromaty Solarisa poprzez dodanie do nastawu jeszcze bardziej aromatycznych Siegerebe czy Jutrzenki. Tym razem zdecydowałem się na Solarisa solo w dodatku z kilkudniową maceracją. |
 |
kolor: Wino to ma zazwyczaj intensywną, nasyconą barwę – od jasnego złota ze słomkowymi refleksami w młodych rocznikach, aż po głęboki, bursztynowy odcień w wersjach starszych. smak i struktura: W smaku Solaris jest pełny i oleisty, co daje wrażenie wyjątkowej gęstości oraz aksamitnej struktury na podniebieniu. Wyraźna, orzeźwiająca kwasowość grejpfruta idealnie balansuje naturalną słodycz dojrzałych owoców egzotycznych i brzoskwiń. Całość wieńczy długi finisz, w którym często pojawia się szlachetna, miodowa nuta lub delikatna goryczka skórki cytrusowej. |
 |
profil aromatyczny: W aromacie Solarisa dominują intensywne owoce tropikalne, takie jak ananas, mango i marakuja, uzupełnione nutami dojrzałej brzoskwini. Często wyczuwalne są również świeże akcenty cytrusowe oraz delikatne niuanse kwiatu bzu czarnego i miodu. Całość tworzy bogaty, słodki bukiet, który kojarzy się z pełnią lata i egzotyką. |
 |
jedzenie: Wytrawny Solaris idealnie pasuje do tłustych ryb, drobiu w kremowych sosach oraz wyrazistych dań kuchni azjatyckiej. Jego owocowy profil świetnie balansuje też sery kozie i sałatki z dodatkiem brzoskwini czy mango. Wersje słodsze to klasyczny wybór do deserów oraz intensywnych serów pleśniowych typu gorgonzola. |
MUSCARIS
 | Kolejne wino białe, które też stało się moim klasykiem. To już klasyczny kupaż gdzie Muscaris firmuje nazwą mieszankę moich aromatycznych muskatów. Tym razem powstałe na bazie połączenia aż czterech odmian Bianki, Muscarisa, Jutrzenki i Sorelli. Bianka to solidna baza dla typowych win białych i dobrze wpływa na całość redukując mocno perfumowane zapędy reszty. Mocno aromatyczny Muscaris a przed wszystkim Jutrzenka to dodatki dzięki którym profil aromatyczny silnie się podkręca. W zależności od roku procentowy udział poszczególnych odmian się zmienia jednak tylko uatrakcyjnia to winifikację bo nigdy nie jestem pewny jaki będzie efekt finalny. Dla równowagi oraz urozmaicenia asortymentu jest to już wino bardziej wytrawne dla miłośników zaskoczenia przy pierwszym kieliszku. |
|
kolor: Wino prezentuje się w jasnym, słomkowo-żółtym kolorze, który w młodych rocznikach zdobią eleganckie, srebrzysto-zielone refleksy, z czasem przechodzące w głębsze, złote odcienie. smak i struktura: W ustach Muscaris jest winem o wyraźnej, krzepkiej budowie i wysokiej, wręcz elektryzującej kwasowości, która nadaje mu niesamowitej świeżości. Dominują smaki cytrusów i białych owoców, a całość wieńczy charakterystyczny, pikantny i korzenny finisz z wyraźną nutą gałki muszkatołowej. |
|
profil aromatyczny: Bukiet jest niezwykle intensywny i perfumowany, zdominowany przez aromaty muszkatowe, płatki róż, liczi oraz kwiat czarnego bzu. W tle pobrzmiewają nuty szałwii, melisy oraz słodkich winogron, tworząc bardzo aromatyczną i rozpoznawalną kompozycję. |
|
jedzenie: Dzięki swojej kwasowości i korzenności idealnie komponuje się z pikantnymi daniami kuchni tajskiej i indyjskiej (np. curry). Świetnie sprawdza się również przy tłustych pasztetach, rybach w ziołach oraz jako kompan dla intensywnych, aromatycznych serów. |
ISABELA
 | To pierwsze wino jakie poczyniłem kilka lat temu gdyż owoce pochodzą z mojego krzewu matecznego, pierwszego jaki posadziłem. Isabela to odmiana z rodziny vitis labrusca o bardzo specyficznym i mega-mocnym owocowym aromacie. Lubię robić wina wyraziste. Takie którego nie wypijesz dużo ale smak i aromat zapamiętasz na długo. Nie każdy coś takiego lubi, niektórzy nawet uważają że to dyskwalifikuje wina z tej odmiany. Jednak przez lata udało mi się wypracować styl wina dla niej idealny. Najlepiej sprawdza się jako wino półsłodkie/słodkie wnosząc bardzo charakterystyczny truskawkowo/cytrusowy smak i aromat. Dodatkowym atutem jest kolor który wpada w mocno pomarańczowe odcienie. Z roku na rok jest ciekawsze i tradycyjnie co roku zbiera pochwały, smakując zwłaszcza paniom. |
|
kolor: Wino z odmiany Isabela charakteryzuje się zazwyczaj jasną, rubinową lub wiśniową barwą, która często jest mniej nasycona niż u win szlachetnych, przybierając czasami odcienie wpadające w delikatny róż. smak i struktura: W ustach wino jest lekkie i soczyste, o niskiej zawartości garbników, co sprawia, że pije się je bardzo swobodnie. Wyraźna owocowość miesza się ze specyficzną, landrynkową nutą, a całość kończy krótki, ale intensywnie owocowy i słodkawy finisz. |
|
profil aromatyczny: Bukiet jest absolutnie unikalny i zdominowany przez tzw. aromat labruski, który przypomina zapach świeżych truskawek, poziomek oraz gumy balonowej. Towarzyszą mu intensywne nuty dojrzałych winogron deserowych i polnych kwiatów, tworząc bardzo charakterystyczną, "wiejską" kompozycję. |
|
jedzenie: Isabela najlepiej smakuje podawana solo jako lekkie wino tarasowe lub w towarzystwie prostych deserów owocowych i sorbetów. Dobrze komponuje się również z lekkimi sałatkami owocowymi oraz młodymi, łagodnymi serami, które nie przytłoczą jej specyficznego aromatu. |
ORANGE
 | Wino typu Orange (wino pomarańczowe) to białe wino produkowane metodą zarezerwowaną dla win czerwonych – poprzez długi kontakt soku ze skórkami winogron (macerację). Wszyscy teraz robią pomarańcze, pomyślałem, dlaczego nie ;). Tak na luzie na zasadzie wyjdzie / nie wyjdzie. No i ... wyszło, z czego się cieszę bo to kolejna pozycja która jest zupełnie inna niż pozostałe. Hołduję zasadzie że każde moje wino powinno być na tyle indywidualne że każdy pijąc pierwszy kieliszek już wie co pije. To też jest charakterystyczne, długo macerowane na skórkach najpierw Solarisa, potem Muscarisa. W winie faktycznie dużo się dzieje. Przez swoją recepturę jest ciężko powtarzalne. Co roku smakuje inaczej, co roku na bazie innej bazy, mnie zaskoczyło pozytywnie. |
|
kolor: Wino to przyciąga wzrok swoją niezwykłą paletą barw – od głębokiego bursztynu i miedzi, przez odcienie starego złota, aż po intensywną pomarańczę. Ze względu na brak filtracji, często bywa naturalnie mętne i opalizujące. smak i struktura: W smaku wino to jest zaskakująco wytrawne, cieliste i wyraźnie strukturalne dzięki obecności tanin pochodzących ze skórek. Dominują w nim nuty mineralne oraz charakterystyczna, pomarańczowa goryczka, która nadaje całości szlachetnej surowości. Wrażenie na podniebieniu jest gęste i długie, co odróżnia je od klasycznych, lekkich win białych. |
|
profil aromatyczny: Bukiet jest intensywny i wielowarstwowy, zdominowany przez aromaty suszonych moreli, pigwy oraz kandyzowanej skórki pomarańczy. Często wyczuwalne są również nuty orzechowe, akcenty czarnej herbaty oraz żywiczne, niemal miodowe niuanse. Całość tworzy egzotyczny, nieco „jesienny” profil zapachowy, który kojarzy się z dojrzałością i tradycyjnymi metodami produkcji. |
|
jedzenie: Wino pomarańczowe to król trudnych połączeń, który idealnie radzi sobie z intensywnymi smakami kuchni indyjskiej, marokańskiej czy koreańskiej. Jego struktura świetnie balansuje tłuste mięsa, takie jak pieczona jagnięcina, oraz dania oparte na grzybach i truflowych sosach. Doskonale sprawdza się również w towarzystwie dojrzałych, twardych serów oraz wędzonych wędlin o wyrazistym charakterze. |
REGENT
 | Klasyka gatunku. Regent to odmiana bardzo dobrze sprawdzająca się w naszym klimacie co nie jest regułą. Daje wina mocno zbudowane, bardzo taniczne. Nie jest z niego jednak dobre wino prosto zrobić bo łatwo łapie "apteczne" zapachy i każda niedoskonałość winifikacji mocno się w winie odbija. generalnie jestem wyznawcą teorii że w Polsce powstają doskonałe wina białe a czerwone doskonałe zrobić bardzo trudno. Podstawą są dobrze dojrzałe owoce i wysoki brix podczas zbioru, co niestety w Polsce nie jest regułą. By nieco uszlachetnić i ubeczkowić smak i aromat dodaję do niego każdorazowo chipsy dębowe. Idealnie jest też przetrzymać go nieco, gdyż jak to czerwone wina mają w zwyczaju, czas na nie wpływa korzystnie i leżakowanie rok czy dwa dopiero uwypukla ich wszystkie zalety. |
|
kolor: Wino to charakteryzuje się niezwykle głęboką, niemal nieprzeniknioną barwą ciemnej purpury lub granatu, która w starszych rocznikach szlachetnieje, przechodząc w odcienie rubinu i cegły. smak i struktura: W ustach Regent jest winem o solidnej budowie i wyraźnie zaznaczonych, ale gładkich garbnikach, które nadają mu aksamitny charakter. Solidna kwasowość dobrze współgra z ekstraktem owocowym, a całość dzięki zastosowaniu chipsów dębowych wieńczy długi, lekko dymny lub czekoladowy finisz. |
|
profil aromatyczny: Bukiet jest intensywnie owocowy, zdominowany przez ciemne owoce leśne, takie jak jeżyna, jagoda i czarny bez, uzupełnione nutami dojrzałej wiśni. Często pojawiają się w nim również akcenty przyprawowe, pieprzowe, a czasem delikatny niuans ziemisty lub tytoniowy.. |
|
jedzenie: Jako wino o mocnej strukturze, Regent idealnie pasuje do ciemnych mięs, takich jak dziczyzna, wołowina czy pieczona kaczka. Świetnie sprawdza się również w towarzystwie gulaszy, potraw z grilla oraz twardych, długo dojrzewających serów. |
RED
 | To też tegoroczny eksperyment gdzie do dymiona trafiły późno zbierane czerwienie z Mediną i Roeslerem w roli głównej. Taka alternatywa dla ciemnego tanicznego Regenta, czyli lekkie owocowe wino czerwone. Nie do końca wytrawne i nie do końca klasyczne. By opisać majestatycznie bliżej mu do Pinot Noir niż do Cabernet Souvignon (oczywiście to spora profanacja bo do Pinot Noir to mu daleko ale takie porównanie pokazuje o co mi chodziło). Krótko macerowane z dużą resztką cukrową, takie lekkie, łatwe i przyjemne o mniej jeżynowo a bardziej wiśniowym klimacie. Tradycjonaliści pewnie ręce załamią, jednak mniej wprawienie w boju amatorzy odbierają je całkiem dobrze a i mi smakuje bo nie zawsze mam ochotę na mroczne ciężkie czerwienie. |
|
kolor: Wino to charakteryzuje się klarowną, żywą barwą o odcieniu soczystej wiśni. Dominują w nim radosne, czerwone refleksy, które z czasem mogą przechodzić w cieplejsze, rubinowe tony. Przez swoją lekkość kolor wydaje się przejrzysty i świetlisty, co doskonale odzwierciedla jego delikatny charakter. smak i struktura: W smaku to wino lekkie i niezwykle pijalne, charakteryzujące się aksamitną miękkością oraz niską zawartością garbników. Wyraźna, ale nienachalna kwasowość czerwonych owoców nadaje mu świeżości i sprawia, że wino wydaje się soczyste na podniebieniu. Całość wieńczy czysty, owocowy finisz, który pozostawia przyjemne wrażenie lekkości i balansu. |
|
profil aromatyczny: Bukiet jest intensywnie owocowy, zdominowany przez aromaty dojrzałych czereśni, wiśni oraz słodkich malin. Często pojawiają się w nim również delikatne nuty kwiatowe, przypominające fiołki, oraz subtelny akcent korzenny. Zapach jest radosny i bezpośredni, przywodząc na myśl letni sad w pełnym słońcu. |
|
jedzenie: To uniwersalne wino świetnie pasuje do lżejszych dań mięsnych, takich jak grillowany drób, cielęcina czy klasyczna pizza. Jego owocowy charakter idealnie komponuje się również z deską półtwardych serów oraz przekąskami na bazie wędlin. Ze względu na swoją lekkość, Medina jest też doskonałym towarzyszem dań kuchni włoskiej opartych na sosach pomidorowych. |
Na koniec tytułem wyjaśnienia, po co to wszystko pokazuję. Nie po to by się chwalić bo ja skromny człowiek jestem i nie zależy mi na poklasku gawiedzi. Chciałbym pokazać że trafione hobby może zaprocentować (nomen omen) czymś namacalnym, co nie jest jakoś specjalnie nieosiągalne, coś co jest dostępne dla każdego. Trzeba tylko chcieć spełniać swe marzenia oraz mieć zapał i duużo siły.
Co roku obserwuję też postęp w mej sztuce winiarskiej czym staram się dzielić z czytelnikami bloga, czy też wymieniać doświadczenia z podobnymi sobie amatorami. Osobiście lubię jak ludzie nie zamykają się świat lecz publikują swoje opinie i doświadczenia. Nie robię tego komercyjnie a jedynie dla frajdy jaką daje feedback z informacją czy komuś moje wino smakowało czy nie, co w nim zmienić, co poprawić. Trzeba zawsze iść do przodu, chodź nie zawsze się chce, nie zawsze sił starcza. Jednak przezwyciężanie przeszkód to coś co czyni nas silniejszymi. Salut :)
